Խաչքարը կերտվել է 11-12-րդ դարերում՝ որպես գերեզմանային կոթող։ Հուշարձանը խոնարհված վիճակում էր` ամբողջությամբ ծածկված հողով։

2023 թվականի սեպտեմբերից Դահրավ գյուղը բռնազավթված է Ադրբեջանի կողմից։ Հուշարձանի ներկայիս վիճակն անհայտ է։

Մեծ Հայք, Արցախ աշխարհ, Հարճլանք գավառ (հետագայում՝ Խաչենի իշխանություն), մինչև 2023 թ․՝ Արցախի Հանրապետություն, Ասկերանի շրջան։

Խաչքարը գտնվում է Սուրբ Սառա նահատակի մատուռ-սրբատեղիի գերեզմանոցում։ Կոթողն առանձնանում է իր երկարաձիգ, դեպի վեր լայնացող, եռանկյունաձև կառուցվածքով։ Հուշարձանի դիմահայաց երեսին քանդակված է 11-12-րդ դարերին բնորոշ խաչաքանդակ-հորինվածք, որի կենտրոնում մեծածավալ հիմնախաչն է` զույգ շրջանաձև վերջավորություններով։ Ուղղահայաց խաչաթևի ստորին կենտրոնական հատվածից դեպի աջ և ձախ են տարածվում խաչարմատի ճյուղերը, որոնք ավանդական արմավաճյուղերի փոխարեն իրենց վրա են կրում մեկական ոճավորված թռչնապատկեր։ Խաչաքանդակն ընդգրկված է ոչ շատ լայն, հյուսվածազարդ շրջանակով կազմված, ուղղանկյունաձև խաչախորանի ներքո։ Վերջինիս վերին երկու անկյուններից դեպի կենտրոն է ուղղված մեկական պտուղ հիշեցնող բուսազարդ։ Խաչարմատից ցած՝ կենտրոնում, նշմարելի են կլոր վարդյակի, և դրանից ձախ՝ հասակով մեկ կանգնած, լուսապսակով մարդկային կերպարի քանդակի հետքեր։ Խաչքարը մասամբ վնասված և եղծված է, պատկերաքանդակներն ու զարդաքանդակները՝ դժվարընթեռնելի։

Հուշարձանը ներառված չէ Արցախի Հանրապետության կառավարության պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում։

Հայ Առաքելական Եկեղեցի, միջնադար, 11-12-րդ դարեր

2021 թվականին Արցախի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր զբոսաշրջության և պատմական միջավայրի պահպանության վարչության «Պատմական միջավայրի պահպանության պետական ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի աշխատակիցների կողմից հուշարձանի տարածքում կատարված դաշտային ուսումնասիրությունների արդյունքում խաչքարը տեղում վավերացվել և չափագրվել է։

Կարևոր պատմամշակութային նշանակություն ունի Դահրավ գյուղի պատմության և Արցախի խաչքարարվեստի ուսումնասիրության համար։