Հարությունագոմեր¹ գյուղի Միջի խութ² կոչվող տարածքի միջնադարյան գերեզմանոցի պահպանված մի շարք խաչքարերից առանձնանում է մամռապատ, խոնարհված վիճակում մեզ հասած մի նրբաքանդակ խաչքար՝ 127×67×16 սմ չափերի։ Կոթողի կենտրոնական հատվածում՝ ուղղանկյունաձև խաչախորանի ներքո, մեծադիր, բարձրաքանդակ, հյուսվածազարդ, զույգ եռաբողբոջ խաչաթևերով ծաղկած խաչն է, որի հիմքից սկիզբ են առնում և դեպի վեր զարգանում վարպետորեն ոճավորված, ոլորապտույտ արմավաճյուղերը։ Խաչախորանի վերին երկու անկյունները զարդարված են բուսանախշերով։ Խաչաքանդակ հորինվածքը կողքերից և վերևից ներփակված է հյուսկեն զարդագոտով, իսկ ստորին մասում քանդակված է նիզակակիր, զինավառ հեծյալ։ Վերջինս հասուն տարիքի, մորուսավոր տղամարդ է, որի գլուխը ծածկված է գլխարկով։ Քանդակը դիմահայաց է, երեսի երկու կողմերից երևում է մեկական երկար ծամ։ Հեծյալը ներկայացված է մարմնի երեք քառորդ դիրքով, իսկ ոտքերը պատկերված են կողքից։ Ձախ ձեռքում ձիու սանձն է, իսկ աջում՝ նիզակը։ Ձին պատկերված է ծառս եղած դիրքով՝ դեպի աջ ուղղվածությամբ։ Պատկերաքանդակի շուրջբոլորը յոթ տողից բաղկացած արձանագրությունն է. «Թ (վ)ինն | ՈԾԷ (1208) | ես Ա...ո...ու | Գիրգոր կ|անգնեցա | զխաչս եղբա|ւր Հարբի որ երկիրպա[գեք]…»³։

Խաչքարի ստորին հատվածը վնասված է։

Կարևոր է Մարտակերտի շրջանի, մասնավորապես՝ Հարությունագոմեր գյուղի պատմության և հայկական խաչքարարվեստի ուսումնասիրության համար։