Բերդը հիշատակվում է նաև 853 թվականին, երբ այստեղ հանուն քրիստոնեական հավատի նահատակվում է Վանանդ գավառից սերող Մուկաթլը²։

Տեղացիները բերդասարը կոչել են Ղլեն քար³։

Գորոզ բերդի տեղորոշման հետ կապված կան տարբեր կարծիքներ։ Ըստ պատմաբան և քարտեզագիր Սուրեն Երեմյանի՝ բերդը գտնվում է Քթիշ բերդից արևմուտք, իսկ հնագետ, պատմաբան և վիմագրագետ Սեդրակ Բարխուդարյանի կարծիքով՝ այն պետք է փնտրել Ճոխտ Պռվածառ վանքի մերձակայքում։

Ազգագրագետ, բանահավաք Մակար Եպիսկոպոս Բարխուդարյանցը ևս անդրադարձել է ամրոցին․ «Բերդասարս իբրեւ լեռնաբազուկ Դիզափայտի արեւմտեան կողմից կախուած է Տումի գիւղի վերայ եւ առանձնացած ամեն կողմերից։ Պարսպուած է սարիս հարաւային եւ արեւելեան կողմերն եւ կասկածաւոր նեղուցներն ու կիրճերն, ուր եղած են։ Մուտքն արեւմտեան կողմիցն է եւ պարիսպն չունի բուրգեր։ Պարսպիս ներսում կան բնակութեանց բակեր, թէ եւ հարթ չէ բերդիս անտառապատ մակերեւոյթն։ Ջուր չկայ եւ այս ամրոցում, վասն որոյ շինուած են յատկապէս հարաւային կողմում հորեր եւ ամաններով ջուր բերած բերդիս սրեւմտեան ստորոտում եղած Թաղալ անուն պատուական աղբիւրիցն։ Հարկ է յայտնել որ բերդս չունի Դողայ բերդի բոլորովին ապահով ամրութիւնը։ Ամրոցիցս շատ հեռի չէ Դիզափայտի հին վանքի տեղն, ուր շինած են այժմ մի մատուռ։ Ամրոցիս հիւսիսային կողմում քերծի գլխին՝ ծառերի տակ կայ մի աւերակ մատուռ Օխտը-դռնէ-խութ ա-նուն, որ տարբեր է եւ այլ նախորդ յիշուածից»⁴։

Ամրոցը կառուցված է տեղի ժայռերից ճեղքված մոխրագույն ավազաքարով և կրաշաղախով։ Այն զբաղեցնում է շուրջ 1,1 հա տարածք։ Հյուսիսային եզրին՝ լեռան գագաթին, գտնվում է միջնաբերդը, որը հիմնականում պարսպապատված է հարավային կողմից։ Ավելի հարավ և արևելք պահպանվել են պարսպի մնացորդներ, տեղ-տեղ բերդը հզորացված է աշտարականման որմնահեծերով։ Տարածքում պահպանվել են մի քանի փոքր սենյակների ավերակներ և ջրամբար։ Ամրոցի հարավային եզրին՝ ժայռի մեջ, բնական քարայր կա, որի մուտքն անմիջապես ուղղաձիգ ժայռի եզրին է գտնվում։ Այն ունի ավելի քան 50 մ երկարություն, արտաքին տեսքը ուղղահայաց, անկանոն գլանաձև է։ Ըստ տեղական ավանդազրույցների՝ քարանձավի ստորին մուտքը եղել է ժայռերի ստորոտում, որը ներկայումս փակվել է։ Այստեղ մասնակի քարանձավագիտական ուսումնասիրություններ են կատարվել Խորհրդային Միության և անկախության տարիներին։