Խաչքարը գտնվում է Կարմիր Ավետարան եկեղեցուց 30 մ հարավ՝ միջնադարյան գերեզմանոցի տարածքում։

Հուշարձանը տեղաշարժված է, պատվանդանից հանված և հենած ծառին։ Սպիտակամոխրագույն կրաքարից կերտված և դեպի վեր լայնացող անկանոն ուղղանկյունաձև խաչքարի ստորին հատվածում պահպանվել է պատվանդանի մեջ կանգնեցնելու նպատակով նախատեսված ելուստը։

Խաչքարի հորինվածքի կենտրոնում մեծադիր ծաղկած խաչն է, որի թևերն ավարտվում են երկակի բողբոջաձև կլորավուն երեքտերևուկներով։ Խաչը, ինչպես նաև խաչի հիմքում ընկած վարդյակը եզրագծված են եռապարան ժապավենով։ Խաչքարը երիզված է պարանահյուս լայն զարդանախշ գոտով, որից ներս ընկած է խաչի խորանը։ Վերջինիս աջ և ձախ վերին անկյուններում քանդակված են խաղողի ողկույզներ, իսկ ստորին հատվածում մարդկային պատկերաքանդակներ են՝ երկու կողմից դեպի խաչն ուղղված։ Քարի հողմահարված լինելու պատճառով դրանց պատկերագրական մանրամասներն ընթեռնելի չեն, այնուհանդերձ դեռևս տեսանելի է, որ աջից քանդակված կերպարը ձեռքին սափոր ունի, իսկ ձախինը՝ գավաթ։ Երկուսն էլ պատկերված են երկար, մինչև սրունքները հասնող հանդերձանքով։

Հայ Առաքելական Եկեղեցի, միջնադար, 12-13-րդ դարեր, Խաչենի իշխանություն

Արցախի Հանրապետության Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության հանձնարարականով՝ հուշարձանի դաշտային ուսումնասիրությունները կատարել են Գագիկ Սարգսյանը և Լեռնիկ Հովհաննիսյանը³։