Խաչքարը գտնվում է Ասկերանի շրջանի Պատարա գյուղից 6 կմ հարավ-արևմուտք՝ ավելի ուշ առաջացած Լեսնոյ բնակավայրից 1,2 կմ հարավ-արևմուտք՝ Դարպասուտի վանքից մոտ 50 մ դեպի հարավ-արևելք։ Այն հայտնաբերվել է 2018 թվականին և ընդգրկված չէ Արցախի Հանրապետության պատմամշակութային հուշարձանների պետական ցուցակներում։

Խաչքարը ուղղանկյունաձև երկարավուն կոթող է, որի ստորին մասում պահպանվել է պատվանդանի մեջ ագուցվելու համար նախատեսված սրածայր հիմքը։ Կենտրոնական հորինվածքը ներփակված է պարանահյուս եզրագոտով։ Հուշարձանի վերնամասում՝ զարդանախշ խորանի ներքո, բողբոջաձև թևերով հիմնախաչն է։ Բուսանախշ խորանից սկիզբ առնելով՝ աջից ու ձախից դեպի հորիզոնական խաչաթևերն է իջնում մեկական պտղաքանդակ։ Ուշագրավ է, որ խաչարմատի աջ և ձախ գալարվող ճյուղերից դեպի հորիզոնական խաչաթևերն են բարձրանում աջից` չափերով փոքր խորաքանդակ խաչ, իսկ ձախից` ավանդական արմավաճյուղեր։ Կոթողի հորինվածքն ամբողջացնում են խաչից ներքև նշմարվող հեծյալի պատկերաքանդակը և ստորին հատվածում եռատող արձանագրությունը։ Վերջինս հրապարակվում է առաջին անգամ¹․ «․․․.Սարգիս կ(ա)նգեց|այ Ս[ուր]բ Խ(ա)չս, Ա[ստուա]ծ ողորմ(ե)|այ որդի.․․․»։

Հեծյալը քանդակված է ձախից աջ ուղղվածությամբ, գլուխը՝ դիմահայաց։ Այլ մանրամասներ տեսանելի չեն։ Խաչքարը մամռապատ է²։